cartafol de silencios

...espero oír os teus silencios impresos...

Esa utopía da comprensión e o entendemento... A intuición!! máis aló, máis acó do entendemento... A intuición nos silenzos

non existe un berro máis forte que o silencio, por tódalas cousas que non somos quen de dicir. intentarei explicalas, semana tras semana, sabendo que vós, dende a outra beira do espello, recibides calados pequenas doses dos meus baleiros.

quiza non entendo,non sei.pero si sei que certas cousas aloxanse mais dentro do pensamento,onde parecen atopar unha imaxe reflictida.
non sei como chamar a isto,pero no medio do valeiro
as veces,coinciden pensamentos,sentimentos ou quen sabe o que.E O unico que merece a pena e pode que sexa o unico que duas persoas se poidan coñecer.

Posiblemente la poesía sea el grito más potente del silencio, pero si atendemos al silencio como un grito, no puedo olvidarme de John Cage

grazas por este magnífico descubrimento!! veño de escoitar un fragmento de Cage, "Prelude For Meditation". é moi do meu estilo. hei buscar partituras súas. un saúdo, Víctor. e gracias, outra vez.