cartafol de silencios

luns 19-7-04

"sorrí, Lois"

sobrevoabas un día o meu espacio aéreo
rozándome coas plumas levemente
e desaparecías cun rumor minguante
como a visión dun soño
fracasado.

versos de Lois Pereiro, que afirmaba o seguinte "se alguén, cun poema meu, meditase sobre a súa vida e autodignidade, eu sería feliz. a min sérveme para salvarme do meu propio espírito". sorrí entón, Lois, dende onde queira que esteas, por tódalas cousas que me fas entender.