cartafol de silencios

martes 10-8-04

"ollares"

hai días raros coma os de hoxe. érgueste no teu día libre cansa, con todo o cuarto cheo de desorde. bérraslle ós teus compañeiros de piso polas coladas que nunca poñen. abres a neveira e atópala vacía. chaman os de casa para botarte en cara os recados que non fixeches. e é coma se o mundo estivera contra ti. entón saes á rúa e todo cambia. o día gris e chuvioso ten raiolas de sorrisos contidos de estraños e xornais ó carón dun café. e te decatas de que a felicidade depende sempre dos ollos con observes o teu redor.