cartafol de silencios

venres, 10-9-04

“a muller sen nome”

ela fumaba bébeda de xenebra e soa un Ducados atrás doutro mentres fitaba un punto inexacto da ventá. eu observábaa atrás da barra, pensando cál podería ser a orixe das súas derrotas. ela agarrábase a fronte e sorría triste de cando en vez, antes de calcinar definitivamente unha nova cabicha dos seus cigarriños. logo marchou. eu nunca saberei o seu nome.