cartafol de silencios

mércores, 17-11-04

"podería ser o inicio de calquera película"

ela pregúntase

-e así era entón a vida?

sabe que lle gustaría que todo saíra sempre ben, mais tamén sabe que o feito de que non sempre se cumpra dalle dobre valor ós intres felices.

el contesta

-así é a vida, un ir a ningures, un estar movéndote sempre polo mesmo camiño. os momentos felices hai que gardalos na caixa de lata na que viñan as pastas.

-son feliz cando falo contigo, responde ela.

e el contesta que a felicidade deses momentos é totalmente compartida.

-estás ben? engade el.

-estar ben tamén é relativo, contesta ela.

el semella un sereno colleitador de silencios nocturnos que velara polos seus ánimos.

xa non falan máis.