cartafol de silencios

mércores, 5-1-05

"soa en Compostela"

esta merda de traballo, para poder continuar coa carreira e a miña vida construída ós poucos en Compostela. mátame ás veces. desexaría romper as botellas contra as paredes e vomitar por riba de tódolos clientes que veñen ó pub. ninguén interesante con quen falar. e esta noite, soa en Compostela. os Reis Magos seica non o eran tanto. e a mesma xente de sempre virá ó local para falarme das mesmas cousas de sempre. e aborrecereinos inda máis, coma sempre, antes de marchar camiñando ó novo piso, cos novos compañeiros. chegar ás seis, ducharme, cear algo diante da televisión. deitarme cando xa é día. durmir ata tarde. e mañá, falar cos de casa por teléfono, supoño. escribir algo ou ir ó cine para chorar agochada nunha das butacas. e o amigo que me di "dende a túa brillante madurez, xa sabes ben que a felicidade non existe: tan só os bos momentos". e eu sei que ten razón.