cartafol de silencios

xoves, 20-1-05

"remexer nas entrañas"

Jameson, onte á noite. sentar nunha butaca ata que o wiski ferve e me remexe as entrañas. entón, as verdades comezan a tirar do teu subconsciente. e falas, sen medo a que te xulguen por ser sincera, logo de moito tempo. tanto tempo sen ser ti, que che doe ter que dicir as verdades bébeda. e el, ó que lle pides falar para tirar todos eses pantasmas que levas dentro, ó que a penas coñeces de nada. pero sabes que necesitas contarlle todo o que se che pasa pola cabeza. e non pode escoitarte, se cadra porque ten medo; se cadra porque ten medo di que non pode escoitarte, que é mellor agardar a outro día mellor para falar, que non é o momento. e o Jameson veña a remexer nas entrañas. e non te tambaleas pero dis a verdade. "non hai nada máis triste que unha voda", lembras que escribía o teu amigo. e non sabes por qué se che dá por lembrar esa frase, pero aparece. pasan das cinco da mañá e sabes que hoxe, por vez primeira en moito tempo, non hai nada máis triste ca ti.