cartafol de silencios

domingo, 6-2-05

"escribir unha novela"

chegar ó derradeiro local aberto en Compostela. nove da mañá. un rapaz na fase REM do seu sono, tirado no sofá. e ti, que pides un Jameson que che sabe raro, pero non dis nada, porque a esas horas non te toman en serio. acomódaste contra a barra para gardar o equilibrio. e todo está tan escuro que non parece que sexa día. entón, dez e media, once da mañá. o rapaz aquel segue a durmir no sillón. ti xa non sabes bailar. sen moverte do teu lugar pídeslle á camareira un papel. e escribes, escribes a condición pésima do teu corpo, a sensación de falta de equilibrio, os baleiros que se apoderan do teu estómago. e ninguén do redor se decata do que fas, porque é demasiado tarde para facer preguntas. deberías vomitar, e vomitas sobre todo o papel, dun outro xeito.

realmente hai noites que serías capaz de escribir unha novela.