cartafol de silencios

luns, 28-2-05

"Secuencia 1. Interior Tarde Día"

(remexendo vellos papeis veume o recordo daquel encontro á memoria, coma se fora a secuencia dunha vella película dos anos corenta).

chovía. petei na súa porta, mollada. abriu, nervioso, sen saber qué dicir. logo falamos toda a tarde. el asasinaba en cada silencio as orixes da súa tristeza. "gracias por sacarme do burato", dixo ó nos despedir. disto hai xa máis de seis anos. el era maior ca min, e supoño que iso me asustaba. queríao. nunca o soubo. creo que el tamén.

nin eu era Ilsa Lazlo, nin el Rick Blane.