cartafol de silencios"Tira mis sueños a la calle, y la lluvia los hará crecer". Sergi Puertas. |
 |
|
martes, 28-6-05 "onte" Compostela era un rebumbio de xente que se facía dona das rúas de xeito espontáneo. e sorrían os barrendeiros, e os policías dentro dos coche patrulla, e a miña colega arxentina á que non lle chegaban as mans para atender ós clientes do bar. e os tristes. os tristes sorriamos tamén. 28/06/2005 21:01 Comentarios » Ir a formulario
os tristes tamén temos dereito a sorrir.
dunha vez escoitei que era bonito porque era triste. Fecha: 29/06/2005 09:38.
Obrigado pelas visitas. Infelizmente vão smepre existir ditadores, mas é bom saber que também são depostos...
Fecha: 29/06/2005 11:46.
unha vez lin: "a vida é bela. a vida é triste. é todo o que necesitas saber". sempre me acompañan estas palabras, aínda que agora non vos saiba dicir de quen son.
(perdín a festa porque estaba a durmir, pero este venres celebrarei a caída do réxime...!) Fecha: 29/06/2005 14:22.
durmindo a noite na que o cambio chegou???? pero bueno, muller!!! que tiñas que ter estado con nós berrando polas rúas... de todas formas estamos a organizar unha festa para o día 15. xa che darei novas, se o teu correo é o de sempre. saúde!!
Fecha: 29/06/2005 14:27. |
Archivos
Enlacesa vida en fotogramaspalabras e palabras
|
