cartafol de silencios

xoves, 30-6-05

"coma Carrie Bradshaw"

de ónde a intranquilidade dos sillóns
en plena madrugada
o teu corpo a penas afastado do contacto
mentres fas que les pero non les nada
e se cambio de canle
poñen Sexo en Nova Iork
e dígoche que eu son Carrie
pero menos snob porque non me dan os cartos
-querería ter zapatos de agulla e batas de seda
para atraparte entre as artimañas da
feminidade das gatas-
e qué facer se un día o tempo nos pode
e apareces nunha festa onde todos están
e eu, coma ela,
non son quen de achegarme e dicirche
"cómo estás
cánto te botei en falta"
antes de chegar a casa
derrotada
e vomitar diante da pantalla
tódalas cousas que nunca entenderei.