cartafol de silencios

martes, 2-8-05

"París-Texas"

unha muller camiña ás dúas da madrugada polas rúas dunha cidade durmida. os seus pasos son lentos e a penas pasan coches. non hai xente pola rúa. ela aproveita o paseo para chorar sen que ninguén a vexa. busca compulsivamente un cigarro no bolso, pero o paquete de tabaco está baleiro. hai un bar aberto, coas cadeiras recollidas sobre a barra e, nel, o dono do bar xoga sen sorte na máquina tragacartos. ela saúda ó entrar. o vello obsérvaa antes de saudar, e despois volve á xogada. ela mete unha moeda de dous euros e mais dúas de cincuenta céntimos. preme o botón e a máquina deixa caer un paquete de Lucky Strike. recolle o cambio que sobrou. marcha sen se despedir, observando ó vello enfrascado no xogo. observa o paquete de tabaco. Lucky Strike significa golpe de sorte. malditas burlas do destino, refunfuña polo baixo. camiña de volta a casa sentíndose coma un personaxe de París-Texas. antes de entrar decide sentar a fumar na tenda que está ó carón do seu portal. enfronte un semáforo ponse en vermello e dous coches agardan que abra o sinal. un dos conductores obsérvaa mentres ela chora, e acende un cigarro, e mira o móbil. o semáforo pónse en verde e os dous coches arrancan. ninguén máis esperto en toda a cidade, agás un dos andares do piso de enfronte, que ten luz. ela remata o cigarro e písao e ten medo de entrar. seca as bágoas. chama ó telefoniño porque esqueceu as chaves coas presas. alguén abre. ela sube ó ascensor mentres pensa a pregunta. entra. o outro personaxe está sentado na sala. saúdaa coma se levara dous días fóra, pero só pasou media hora. ela faille a pregunta. el sorrí. logo explícalle cousas que ela precisaba. son as catro da mañá e ela le a Carson McCullers. fita pola ventá. a luz do piso de enfronte apagouse xa.