cartafol de silencios

mércores, 3-8-05

"oito pegadas para descubrir a unha esteta"

un

mercou un xersei escotado que lle queda bastante frouxo. ensínallo, poñéndoo sobre o corpo sen nada por debaixo. a man del tira do xersei cara abaixo deixando ó descuberto as mamilas erectas. ela é capaz de correrse con só contemplar esa estampa. non sabe a palabra que pode definir ese intre.

dous

esteta. a palabra é esteta. descubre o termo mentres o amigo lle fala da decoración do seu piso, tan milimetricamente ordenada. onde se veu un escritor que non soubera definir un termo? ti non es escritor nin es nada, dille ela. e a el dálle a risa.

tres

"o esteta atopa o éxtase na experiencia da beleza, que representa o ben supremo. cando se logra o máis alto estado de éxtase non hai nada que permita prolongar ese intre sentimental".

catro

cada vez que el ri dese xeito, ou cala, dánlle ganas de asasinalo.

cinco

un esteta pode considerarse belo? cales son os termos que definen a fermosura dun corpo? é posible amar apaixoadamente a unha besta? que opinión estética ten ela de si?

seis

unha aperta na despedida sería a fotografía perfecta se os que a protagonizan non saben da presencia do fotógrafo. a vida dela está chea de recordos que son unha fotografía permanente na memoria. nunca muda a súa visión. permañece intacta e viva. ata qué punto son recomendables as estampas na lembranza? axudan a entenderse mellor?

sete

ela chega ó piso e íspese de medio corpo fronte o espello. logo coloca o xersei escotado sobre o tronco desnudo. tira os peitos fóra e acaríñaos na procura da postura perfecta, igual que o día que o estreou. realmente parécelle fermosa a estampa. e, alí, diante do espello, dánlle ganas de tocarse.

oito

ela podería describir cómo se toca. pero non o fai. ese intre foi tan intenso que calquera palabra que intentara definilo non faría máis que rachar a fermosura do momento. dálle medo de estar volvéndose outra esteta convencida.