cartafol de silencios

domingo, 1-5-05

"a vella durminte"

é a historia dunha vella que ela se atopa tódolos venres e sábados, de madrugada. dorme medio recostada sobre as escaleiras dunha tenda de roupa da zona nova de Compostela, sempre no mesmo lugar. e sempre, tamén, arrodeada de bolsas de grelos e mais caixas de ovos da casa. Grimm nunca escribiu sobre ela.

ela nunca para a preguntarlle qué fai alí: prefire imaxinalo.

xoves, 5-5-05

"o home do traxe de apicultor"

vou mercar un traxe de apicultor para encher toda Compostela de cartazes cheos de mensaxes berrando Liberdade.

para seguir crendo que un outro mundo é posible.

para que ninguén poida roubarnos o dereito a soñar.

gracias, Mario.

venres, 6-5-05

"milimetraxe"

fuxes do roce
sulcando separacións coa escusa da vertixe
que che acapara a vista,
ou coas liñas da man que non saber ler
para sentenciar a medida xusta
dos milímetros que separan o medo
do desexo.

martes, 10-5-05

"Hierro 3"

ela dicíalle "ámote". pero no bico só aparecía o pantasma dos seus soños do que un día quixo ter, e non chegou.

xoves, 12-5-05

"Enid e mais eu"

totalmente enganchada a Ghost World, de Daniel Clowes, un comic sobre o fracaso para ler en épocas de baleiro.

"cómo me fode saber exactamente o que quero e non dalo atopado", di Enid, a personaxe protagonista.

benvida ó mundo, amiga. a min pásame exactamente igual.

luns, 16-5-05

"a frase"

a luz que brilla co dobre de intensidade dura a metade de tempo. ti brillaches con moitísima intensidade, Roy.

mércores, 18-5-05

"onte á noite, coma sempre"

vivo con outras tres compañeiras que nunca están.

as tres prantas da casa fánseme tan enormes coma os museos onde se exiben as obras de Hopper.

xoves, 19-5-05

"nó"

porque sempre falo máis, ti lévasme ventaxa.

teño que calar un día para desenredar o nó que ata as folerpas murchas que agochas nas entrañas.

venres, 27-5-05

"rescatando escasas auras nocturnas"

Folguexaba a noite
na camisa de forza
dos meus ollos
apreixantes
comprimintes
húmidos
de berros de escuma
alongados
e
patéticos
restrinxidos
ó espacio vital
que os sustentaba
que os non mataba
.
.
.
fechouse
o
iris
de
terra
no
remorso
do
tempo
mais...
ficou comigo
a
noite
soa
só

de Celso Fernández Sanmartín, rescatado de 25 mais 1 poetas (e um epígono)

martes, 31-5-05

"kaven"

ti ocupas a parte da imaxinación onde mana o desexo máis oculto.